Untitled Document
Untitled Document
Untitled Document
Untitled Document
Untitled Document
Untitled Document

درباره ما

من ، در کنار ما ...، مایی، بسان یک خانواده، همه با هم، پشت در پشت هم ، با نگاهی مشترک به پیرامون و هستی و همه ی آنچه در اطراف و جهان وجود دارد، و صد البته با هزار تردید به هرآنچه می اندیشیم، برای دست یازیدن به آنچه برتر است، زیباتر است و یا درستتر...، آمده ایم. شاید خودخواهانه گمان میبردیم، جایی از این دنیا ما را کم دارد؛ شاید به خیالمان تاثیری خواهیم داشت بر پهنه ی فرهنگ و اجتماع و روانِ این روزگار. خیالات و گمانه هامان، پوچ باشند یا پربار، گذشته از هرچه گفتنیست و نا گفتنی، خلاصه... ما آمده ایم...! آمده ایم با روده و شکم و قلب و مغزی، پر از حرف. حرفهایی که لازمند، کافیست کمی شنیده شوند، کمی در امنِ اعتماد باشند و کمی...! خلاصه که ما آمده ایم و متعاقباً جریان عشقی که فریاد می کند یا نمی کند را به شمایی می سپاریم که با چشمهایتان، کلماتمان را نوازش خواهید نمود...! پیش پیش، خیلی هم مخلصیم. میگویم که ناگفته نماند، نقبی می زنیم بر پهنه ی اجتماع و فرهنگ میهنمان شاید راه گشا باشد و شاید نه! تلاشمان پیوسته خواهد بود و بی کم و کاست! خیالی برای پرداختن به اخلاقیات هم نداریم، خیالی برای بازگوییِ بد ها و خوب ها در رفتارها و کردارها نداریم! هدف، تفسیر و توضیحیست بر آنچه در فرهنگ و اجتماعمان، در حال گذرند؛ اخلاقیات باشند برای صاحبانشان، برای کارشناسان این امور. اما... اما و صد اما و اماااان از این اخلاقیات، که هر خُلقی در من و ما، سببِ رفتار می شود و این رفتارها ،رفته رفته، خویِ فرد، و خوی فرد فردِ انسانها، چون نقطه هایی به هم پیوسته، خطِّ فرهنگ را می سازند و این فرهنگ، شاکله ی زشتی و زیبایی های اجتماعی می شود، که کوچک یا بزرگ، مأمنِ حیات و زندگیِ ماست. گِرِه خورده ایم برادر... ولی، با قدرت، با همت، با امید، و سرشار از اندیشه، قدم بر خواهیم داشت، قدم هایی پیوسته و بلند، آنقدر بلند که همه ی هرچه مشکل است، کوچک و خوار به چشم آید. و این شماره، نخستین گامِ ماست. ما که آمده ایم. بی صبر، مشتاق شنیدن فریادِ عشقتان هستیم. حالا و همیشه.
بهداد رویان